خدایان در آیینها (2)
معتقدات مصريان :
به هنگام ظهور اسلام مصر بعنوان يكي از ملل نيرومند و متمدن محسوب مي گرديد كه با ابداع خط هيروگليني و پيشرفت در شناخت علوم رياضي و بعنوان يكي از مراكز بزرگ فرهنگی جهان شناخته شده بود . از سال 30 قبل از ميلاد كه مصر بدست سپاهيان رومي گشوده شد همواره مورد تاخت و تاز و تجاوز امپراطوري روم قرار داشت و قسمتي از ايالات مهم آن مانند نيل و دلتا مدتها مورد تاخت وتاز روميان و ساسانيان بوده است.
طبق تحقيق در بعضي از نواحي مصر اديان يهود و مانويت و مجوس و مسيحت وجود داشته ولي اكثرا مصريان داراي آئين پلي ته ايسم (چند خدايي ) بوده و معتقد به الهه و اصنام بسيار زيادي بودند و گروهي نيز هنوته ايسم بوده اند بدين معني كه يكي از خدايان را برتر از باقي مي دانستند. در مصر قديم در هر ناحيه مردم الهه و معبود ويژه اي مي پرستيدند به همين جهت در هر ناحيه به اسم تازه اي از الهه بر مي خوريم كه مجموعاً بالغ بر2000 الهه مي شدند و طرز ستايش آنها نيز متفاوت بود. طوايف مختلف مصريان به «اوزيريس» يا خداي اموات و جهان حشر، «غب» خداي زمين ، «نات» خداي آسمانها و خداي كه هميشه پيروز است، «اورفه» خداي عيش و نوش و زندگي ، «ثوت» خداي مرغان، «ايبس وآنوبيس» خداي كارهاو مشاغل و… معتقد بود اند .
گروهي نيز دره ورود نيل و فراعنه را پرستش مي كردند و علاوه بر اينها حيوانات فراواني چون قوچ، تمساح ، گربه ماده ، لك لك ، و نباتات فراواني مثل پياز مورد پرستش بوده اند . از جمله خدايان ديگر مصري : «رع» الهه خورشيد ، «سو» الهه هوا ، تيفنيث الهه فضا ، «ايزيس» الهه زمين حاصلخيز، «سيت» الهه صحرا ، «نيفتس» الهه زمين لم يزرع و موات .
مصريان هر شخصي را داراي دو روح مي دانستند: 1- ربا 2- كا (روح جاويد كه هرگز نمي ميرد) و مراجعت (كا) را با جسم سالم متصور بوده اند .
معتقدات يونانيان :
در روزگاران كهن يونانيان يكي از مشعلداران تمدن بوده اند و اولين كساني بودند كه رأي اكثريت مردم را در حكومت دخالت مي دادند .
كمتر قومي را مي توان يافت كه دانشمندان بنامي در قرنهاي 5 و6 و7 قبل از ميلاد داشته باشند ولي يونانيان داراي اين افتخار بودند . اسكندر مقدوني كه شاگرد ارسطو بود دست به كشور گشايي زد و خواست تا يونان را گسترش دهد و تا حدودي نيز موفق گرديد ولي بعد از مرگ وي سركردگانش دچار اختلاف گرديدند و رومي ها نيز كه قدرت يافته بوده اند به يونان حمله كرده واستقلال آنرا به كلي تغييردادند.
در يونان نيز آثار توتميسم- آنيميسم ، همراه وحدت وجودي و يكتا پرستي و ماترياليسيم و… مشاهده مي گرديد.
يونانيان درباره زمين و آسمان، ماه، خورشيد، ستاره، باد، آتش و اشيا ديگر، تصوراتي دارند كه معتقدات ديني آنهاست و هر گروهي يكي از اين اشيأ را شايسته پرستش مي دانند و بمرور زمان براي هر كدام از آنها (رب النوع) فرض كرده و به پرستش آنها پرداختند . به نظر يونانيان تمامي اين خدايان متصوره (رب النوع) داراي حالات بشري در نوع شديد آن بوده اند .
اسامي برخي از نامي يونانيان به شرح زير مي باشد :
«اورانوس» الهه آسمان، «سلند» الهه ماه ، «پلوتون» الهه مردگان ، «گئا» الهه زمين، «پوسيدون» الهه دريا، «پان» الهه جنگل ، «با كوس» الهه شراب، و از اين قبيل. گروهي ديگر به خداي خداياني كه آنرا «زئوس» ميناميدند، عقيده داشتند ليكن بعد از شيوع مسيحيت اكثر يونانيان كه از اتباع روم بودند به مسيحيت گرويدند.